تجربه اولویت بندی علوم و فناوری های مورد نیاز در سازمانهای دفاعی با رویکرد قابلیت محوری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار مدیریت راهبردی، دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش

چکیده

علم، محور اصلی رشد و توسعه است و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای رویارویی با شرایط محیطی، باید منابع علمی و دانشی و فناوری خود را که از سرمایه‌های معنوی آنهاست، مدیریت کنند. به علت محدودیت و برگشت‌ناپذیری منابع، اعم از منابع مالی، انسانی و زمان، امکان پرداختن به همه علوم و فناوری‌های موجود، فراهم نیست. تعیین علوم و فناوری‌های مورد نیاز، سازمان را از فعالیت‌های علمی متشتت و غیر مورد نیاز باز می‌دارد. هدف اصلی این تحقیق، ارایه فرایند مناسب استخراج و اولویت‌بندی علوم در سازمان‌های نظامی است و اهداف فرعی آن بدین شرح می‌باشد: تعیین علوم و فناوری‌های مورد نیاز سازمان و اولویت‌بندی علوم و فناوری‌های مورد نیاز سازمان.
تحقیق حاضر بر حسب نتایج تحقیق از نوع کاربردی توسعه‌ای و به روش موردی زمینه‌ای و توصیفی تحلیلی می‌باشد. به دلیل نیاز به بررسی خبرگی، تحقیق با رویکرد آمیخته (هم کیفی و هم کمی) صورت پذیرفت و 10 جلسه خبرگی با دعوت از20 نفر از متخصصان برگزار شد. تعداد جامعه آماری، حدود 250 نفر و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 70 نفر می-باشد. آلفای کرونباخ پرسشنامه محقق ساخته 0.987 است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که علوم و فناوری‌های مورد نیاز سازمان‌های نظامی را می‌توان با استفاده از رویکرد قابلیت محوری استخراج نمود. قابلیت‌های مورد نیاز سازمان را باید از وظایف سازمان استخراج نمود. ملاک-های مطلوبیت تعیین اسنادی که بتوان وظایف و قابلیت‌های مورد نیاز سازمان را استخراج نمود، بدین شرح می‌باشند: در سطح سازمان باشد؛ در بازه زمانی چشم انداز باشد؛ مصوب باشد.

کلیدواژه‌ها