«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723Industry as the Engine of Productivity in Iran’s Economy under Sanctionsصنعت، موتور بهرهوری اقتصاد ایران در پرتو تحریم12924536310.22034/jmi.2026.568030.3276FAعلی اصغرعبدشاهیدانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.0009-0007-8243-760Xحجتوحدتیاستاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.0000-0002-8437-8419محمدحکاکاستاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.0000-0002-3169-2359Journal ArticleEconomic sanctions have become one of the most decisive external constraints on Iran's economy in the recent decade. However, the intensity and channels through which they affect total factor productivity have not been precisely identified. Adopting a historical-analytical approach, this study examines how sanctions impact Iran's economic productivity and identifies the mediating role of economic sectors. The research utilizes annual time-series data from 2011 to 2022, covering three consecutive phases: intensification of sanctions, partial relief, and severe reimposition. Sanction intensity is measured using a composite index, and its relationship with total productivity and sectoral productivity (oil, industry, agriculture) is analyzed through correlation analysis, univariate and multivariate regression, and trend analysis. The historical approach enables identification of dynamic patterns of economic adaptation across three distinct periods. Findings reveal that sanctions directly explain only 0.3% of total productivity variance. However, 91% of their effect is transmitted indirectly through sectors, with the industrial sector alone accounting for over 90% of total economic productivity variance. During the reimposition period, this sector transitioned from negative to positive averages despite intensified external pressure. The oil sector is the most vulnerable, while agriculture is the most resilient. Trend analysis warns that total economic productivity peaked in 2024 and, without structural transformation, will move toward negative values from 2031 onward. The results emphasize the necessity of focusing policy on enhancing industrial productivity, industrializing agriculture, and transitioning from reactive resilience to structural development.تحریمهای اقتصادی در دهه اخیر به یکی از تعیینکنندهترین محدودیتهای بیرونی اقتصاد ایران تبدیل شدهاند. با این حال، شدت و کانالهای اثرگذاری آنها بر بهرهوری کل عوامل تولید بهطور دقیق شناسایی نشده است. این پژوهش با اتخاذ رویکرد تاریخی-تحلیلی، به بررسی نحوه اثرگذاری تحریمها بر بهرهوری اقتصاد ایران و شناسایی نقش واسطهگری بخشهای اقتصادی میپردازد. پژوهش از دادههای سری زمانی سالانه دوره 2011–2022 استفاده میکند که شامل سه فاز متوالی تشدید تحریم، رفع نسبی و بازگشت شدید تحریم است. شدت تحریم با شاخص ترکیبی سنجیده شده و رابطه آن با بهرهوری کل و بهرهوری بخشی (نفت، صنعت، کشاورزی) از طریق تحلیلهای همبستگی، رگرسیون تکمتغیره و چندمتغیره، و تحلیل روند بررسی شده است. رویکرد تاریخی امکان شناسایی الگوهای پویای سازگاری اقتصادی در سه دوره متمایز را فراهم میکند. یافتهها نشان میدهد تحریم بهطور مستقیم تنها 3/0 درصد واریانس بهرهوری کل را توضیح میدهد. با این حال، 91 درصد اثر آن بهطور غیرمستقیم و از طریق بخشها منتقل میشود، که در این میان بخش صنعت بهتنهایی بیش از 90 درصد واریانس بهرهوری کل اقتصاد را توضیح میدهد. این بخش در دوره تحریم مجدد، علیرغم تشدید فشار خارجی، از میانگین منفی به مثبت گذر کرده است. بخش نفت آسیبپذیرترین و کشاورزی تابآورترین بخشها هستند. تحلیل روند هشدار میدهد بهرهوری کل اقتصاد در 2024 به اوج خود رسیده و بدون تحول ساختاری، از 2031 به سمت مقادیر منفی حرکت خواهد کرد. نتایج بر ضرورت تمرکز سیاستگذاری بر ارتقای بهرهوری صنعتی، صنعتیسازی کشاورزی و گذار از تابآوری واکنشی به توسعه ساختاری تأکید دارد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_245363_6b33856bb02261e07cdd1265304759c1.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723Designing Policies for Completing the Methanol Value Chain in Iran: Thematic Analysis of Upstream Documents with a Resistance Economy Approachطراحی سیاستهای تکمیل زنجیره ارزش متانول در ایران: تحلیل مضمون اسناد بالادستی با رویکرد اقتصاد مقاومتی306024538910.22034/jmi.2026.577083.3289FAسید میلادعظیمیدانشجوی دکتری مدیریت قراردادهای بین المللی نفت و گاز، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.غلامرضاگودرزیاستاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادقعلیهالسلام، تهران، ایرانمهدیصادقی شاهدانیاستاد گروه اقتصاد، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.محمدهادیزاهدی وفادانشیار گروه اقتصاد، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.Journal Article20260221Despite Iran's high methanol production capacity, the petrochemical industry remains largely trapped in a crude-export-oriented pattern. This study aims to design policy solutions for completing the methanol value chain within the framework of the Resistance Economy and upstream policy documents. Using thematic analysis and conducting 16 semi-structured interviews with experts from the oil and petrochemical sectors, along with reviewing 21 upstream policy documents, basic, organizing, and global themes were extracted and analyzed through a thematic network.<br>The findings indicate that the main gap lies not in the absence of upstream policy documents, but in weak institutional coherence, lack of integrated implementation mechanisms, financing challenges, technological limitations, and the absence of incentive systems aligned with downstream development. Accordingly, the most important proposed policy solution is "conditioning natural gas feed discounts on downstream chain development" which, together with other solutions, were developed and prioritized across four main axes: governance and investment steering, reform of incentive and financing systems, technological and infrastructure development, and market and export development of downstream products. The results suggest that the effective realization of the Resistance Economy in the petrochemical industry requires a shift from a production-oriented approach toward a value-added and policy-driven paradigm.صنعت پتروشیمی ایران با وجود ظرفیت بالای تولید متانول، همچنان در الگوی خامفروشی گرفتار است. پژوهش حاضر با هدف طراحی راهکارهای سیاستی برای تکمیل زنجیره ارزش متانول در چارچوب اقتصاد مقاومتی و اسناد بالادستی انجام شده است. با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون و انجام ۱۶ مصاحبه نیمهساختاریافته با خبرگان صنعت نفت و پتروشیمی و بررسی ۲۱ سند بالادستی، مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر استخراج و در قالب شبکه مضامین تحلیل شد. یافتهها نشان میدهد شکاف اصلی نه در فقدان اسناد بالادستی، بلکه در ضعف انسجام نهادی، نبود سازوکارهای اجرایی منسجم، چالشهای تأمین مالی، محدودیتهای فناوری و نبود نظام انگیزشی همراستا با توسعه پاییندستی است. بر این اساس، مهمترین راهکار سیاستی پیشنهادی، «مشروطسازی تخفیف خوراک گاز به توسعه زنجیره پاییندستی» است که در کنار سایر راهکارها در چهار محور حکمرانی و هدایت سرمایهگذاری، اصلاح نظام مشوقها و تأمین مالی، توسعه فناوری و زیرساخت و توسعه بازار و صادرات فرآوردهها تدوین و اولویتبندی شد. نتایج نشان میدهد تحقق عملی اقتصاد مقاومتی در صنعت پتروشیمی، مستلزم عبور از رویکرد صرفاً تولیدمحور به رویکردی ارزشافزودهمحور و سیاستمحور است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_245389_7af94dd45ffc7c0531b5f76ae1b64a02.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723Interpretive Structural Modeling of Barriers and Drivers of Technology Commercialization in Startups (A Study of Startups in the Science and Technology Park of IROST)مدل ساختاری تفسیری موانع و پیشرانهای تجاریسازی فناوری در شرکتهای نوپا (مطالعه شرکتهای نوپای پارک علم و فناوری بینالمللی جمهوری اسلامی ایران)619024555910.22034/jmi.2026.564222.3265FAسید مسلمموسوی درچهاستادیار، پژوهشکده مطالعات فناوریهای نوین، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران0000-0003-4329-8452امیرحسنرنجبرپژوهشگر، پژوهشکده مطالعات فناوریهای نوین، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی، تهران، ایران0000-0003-0993-1576یاسرامامیاناستادیار، پژوهشکده مطالعات فناوریهای نوین، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، تهران، ایرانJournal Article20251204Startups cannot survive and continue their activities without economic profit. And this is achieved through the commercialization of products and services. Commercialization, which has led to the failure and exit of numerous startups, is itself shaped by a set of barriers and drivers. Accordingly, the purpose of this study is to identify the barriers and drivers of commercialization in startups and to analyze their structural relationships using a scientific approach. To achieve this objective, a systematic review of the literature and related scholarly sources was first conducted to identify the factors influencing technology commercialization in startups. These factors were subsequently validated by experts and classified into two categories: barriers and drivers. In the next step, the Interpretive Structural Modeling (ISM) approach was applied to analyze the interrelationships among the components in terms of their influence on one another.The findings indicate that, based on the Driving Forces and dependent forces of the factors, the barrier of “time wastage” was identified as a dependent variable, “technological complexity” emerged as an independent variable, and the remaining barriers and drivers (such as financial resources, risk aversion, skilled human capital, commercialization speed, prototyping, reputation, organizational legitimacy, and networks) were classified as linkage variables. None of the factors were placed in the autonomous category. Furthermore, the results suggest that successful commercialization in startups requires particular attention to more foundational factors such as investment, lack of legitimacy, time wastage, risk aversion, reputation, commercialization speed, and networks.شرکتهای نوپا برای بقا و ادامه حیات در دنیای کسبوکار، نیازمند سودآوری و کسب منافع اقتصادی ازطریق تجاریسازی موفق محصولات یا خدمات خود هستند. ازطرفی، موضوع تجاریسازی که موجب شکست و حذف بسیاری از نوآفرینها شده، خود به مجموعهای از عوامل بازدارنده و پیشران وابسته است. بنابراین، هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل ساختاری موانع و پیشرانهای تجاریسازی در شرکتهای نوپا با رویکردی نظاممند است. برای تحقق هدف پژوهش، ابتدا با مرور نظاممند پیشینه پژوهش و مطالعات کتابخانهای، اقدام به شناسایی عوامل موثر بر تجاریسازی فناوری در شرکتهای نوپا شد، و سپس این عوامل با تایید خبرگان در دو دستهی موانع و پیشرانها دستهبندی شدند. در گام بعد با استفاده از رویکرد مدلسازی ساختاری-تفسیری (ISM) تلاش شد تا رابطه مولفهها از حیث اثرگذاری روی یکدیگر، تحلیل شود. یافتههای پژوهش نشان میدهد که براساس میزان نفوذ و وابستگی عوامل، مانع «اتلاف زمان» بهعنوان متغیر وابسته، مانع «پیچیدگی فناوری» بهعنوان متغیر مستقل و سایر موانع و پیشرانها (مانند منابع مالی، ریسکگریزی، نیروی انسانی توانمند، سرعت تجاریسازی، نمونه اولیه، شهرت، مشروعیت شرکت، شبکه و...) بهعنوان متغیر پیوندی مشخص شدند؛ و هیچکدام از عوامل در دسته متغیرهای خودمختار قرار نگرفتند. همچنین نتایج نشان میدهد که تجاریسازی موفق نوپاها، مستلزم توجه به عوامل ریشهای و پایهایتر مانند سرمایهگذاری، کمبود مشروعیت، اتلاف زمان، ریسکگریزی، شهرت، سرعت تجاریسازی و شبکهها است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_245559_9d80abd1b06a2f1c5457f0adc450b672.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723The Formation and Development of Corporate Innovation Ecosystems in Iran: The Why, What, and Howشکلگیری و توسعه زیستبوم های نوآوری شرکتی در ایران؛ چرایی، چیستی و چگونگی9112624753310.22034/jmi.2026.582611.3296FAمصطفیصفدری رنجبردانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)0000-0002-4913-9797مهسارجب زادهدکتری مدیریت فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20260521In recent years, the corporate innovation ecosystem has emerged as a purposeful architecture for the development of endogenous innovation and for systematic interaction with external actors, including startups, universities, investors, and intermediary institutions. Using thematic analysis and interviews with innovation managers from five major Iranian companies and field experts, this study explores key ecosystem dimensions: rationales, components, implementation mechanisms, obstacles, and the government's role. Findings show that ecosystem development is a gradual, context-dependent process that requires alignment with corporate strategy and organizational maturity, the institutionalization of agile structures, and cultural transformation toward open innovation. At the firm level, mechanisms such as innovation centers, innovation diplomats, corporate venture capital, and collaborative models with universities and knowledge-based enterprises generate tangible value when linked to the value chain and technological needs. Major challenges include governance deficiencies, policy instability, cultural resistance, weak absorptive capacity, lack of specialized skills, absence of trust and social capital, and dependence on government support. At the macro level, the government's role is not as a direct patron but as a facilitator and institutional enabler through consistent policy implementation, smart financial and tax incentives, strengthening private institutions, and developing infrastructure for synergy and connectivity. Ultimately, the findings underscore the necessity of transitioning from closed to open innovation and designing integrated policy and firm-level strategies tailored to the context, as a prerequisite for successful development of corporate innovation ecosystems in Iran.طی سالهای اخیر مفهوم زیستبوم نوآوری شرکتی بهعنوان یک معماری هدفمند برای توسعه درونزای نوآوری و همچنین تعامل نظاممند با بازیگران بیرونی شامل استارتاپها، دانشگاهها، سرمایهگذاران و نهادهای واسط مطرح شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون، از طریق مصاحبه با مدیران نوآوری پنج شرکت بزرگ ایرانی و خبرگان این حوزه، ابعاد کلیدی توسعه این زیستبوم شامل ضرورتها، مؤلفهها، سازوکارها، موانع و نقش دولت را واکاوی کرده است. یافتهها حاکی از آن است که توسعه زیستبوم نوآوری شرکتی فرایندی تدریجی و زمینهمند است که نیازمند همترازی با راهبرد و سطح بلوغ سازمان، نهادینهسازی ساختارهای اختصاصی و چابک، و تحول فرهنگی برای پذیرش نوآوری باز است. در سطح بنگاه، سازوکارهایی مانند ایجاد مراکز نوآوری، دیپلماتهای نوآوری، سرمایهگذاری جسورانه شرکتی و مدلهای همکاری با دانشگاه و شرکتهای دانشبنیان، در صورت پیوند با زنجیره ارزش و نیازهای فناورانه، به خلق ارزش ملموس منجر میشوند. مهمترین چالشها عبارتاند از: نارساییهای حکمرانی و بیثباتی سیاستی، مقاومت فرهنگی درونسازمانی، ضعف ظرفیت جذب و کمبود مهارتهای تخصصی، فقدان اعتماد و سرمایه اجتماعی، و وابستگی به حمایتهای دولتی. در سطح کلان، نقش دولت نه بهعنوان حامی مستقیم، بلکه تسهیلگر و زمینهساز نهادی از طریق اصلاح و اجرای باثبات قوانین، ایجاد مشوقهای هوشمند مالی و مالیاتی، تقویت نهادهای خصوصی و توسعه زیرساختهای همافزایی تعریف میشود. در مجموع، گذار از نوآوری بسته به نوآوری باز و طراحی همزمان سیاستهای کلان و راهبردهای بنگاهی متناسب با زمینه، برای توسعه موفق زیستبومهای نوآوری شرکتی در ایران ضروری است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_247533_793345897e2c37bee3e6387e33acd560.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723The Impact of Digital Maturity and Competitive Intelligence on Export Resilience: The Mediating Role of Absorptive Capacity and Strategic Agility (Industrial Equipment Exporters)تاثیر بلوغ دیجیتال و هوشمندی رقابتی بر تابآوری صادراتی با نقش میانجی ظرفیت جذب و چابکی استراتژیک (صادرکنندگان تجهیزات صنعتی)12716424626910.22034/jmi.2026.551725.3248FAحسینرحیمی کلوردانشیار، دانشکده علوم اجتماعی،گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل0000-0001-9166-1370میناپورحسین روشندانشجو دکتری مدیریت بازاریابی، دانشکده علوم اجتماعی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل0009-0008-6239-0522Journal Article20251006Abstract:<br><br>Objective: The global market today is facing high volatility and intense competitive pressures, requiring firms to develop resilience and the ability to adapt rapidly to maintain their position. The present study aimed to examine the impact of digital maturity and competitive intelligence on export resilience in Iran’s industrial equipment sector, with a particular focus on the mediating roles of absorptive capacity and strategic agility.<br>Method: From a purpose perspective, this research is applied, and methodologically, it is descriptive-survey in nature. Data were collected through a questionnaire using purposive sampling from 126 senior managers and experts in industrial equipment manufacturing firms with a five-year history of exporting their products. The data were analyzed using structural equation modeling (SEM).<br>Findings: The results indicated that the direct effect of digital maturity on export resilience was not significant; however, this relationship was established through the mediating variables of absorptive capacity and strategic agility. In contrast, competitive intelligence exerted both direct and indirect effects on export resilience<br>Conclusion: The final model highlights the importance of integrating technological and knowledge capabilities when confronting crises. Accordingly, in Iran’s high-risk and volatile context, export resilience can only be sustained when investments in digital maturity are complemented by strengthening soft infrastructures, such as organizational learning and environmental analysis.بازار جهانی امروز با نوسانات و فشارهای رقابتی شدید روبهروست و شرکتها برای حفظ جایگاه خود نیازمند تابآوری و توانایی سازگاری سریع هستند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر بلوغ دیجیتال و هوشمندی رقابتی بر تابآوری صادراتی در صنایع تجهیزات صنعتی ایران، با تأکید بر نقش میانجی ظرفیت جذب و چابکی استراتژیک بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. دادهها از طریق پرسشنامه و با استفاده از نمونهگیری هدفمند از ۱۲۶ نفر از مدیران و کارشناسان ارشد شرکتهای تولیدکننده تجهیزات صنعتی با سابقه صادرات در پنج سال اخیر جمعآوری شد و با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل گردید.نتایج نشان داد که تأثیر مستقیم بلوغ دیجیتال بر تابآوری صادراتی معنادار نیست، اما این رابطه از طریق متغیرهای میانجی ظرفیت جذب و چابکی استراتژیک برقرار میشود. در مقابل، هوشمندی رقابتی هم بهصورت مستقیم و هم غیرمستقیم بر تابآوری اثرگذار بود. مدل نهایی تحقیق بر اهمیت تلفیق قابلیتهای فناورانه و دانشی در مواجهه با بحرانها تأکید دارد. در زمینه پرریسک و متغیر ایران، تابآوری صادراتی تنها زمانی پایدار خواهدبود که سرمایهگذاری در بلوغ دیجیتال با تقویت زیرساختهای نرم، مانند یادگیری سازمانی و تحلیل محیطی، همراه باشد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_246269_1c5f265dcd58fc113b6993b7ebc27d41.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899120220260723Developing a Performance Improvement Model for Fast Food Service Units in an Uncertain Environment: Industrial Policy Implications"ارائه مدل بهبود عملکرد واحدهای خدمات غذایی سریع در محیط عدم قطعیت با تأکید بر دلالتهای سیاستگذاری صنعتی16520724784610.22034/jmi.2026.566757.3272FAسهرابعبداله زادهدانشیار، مهندسی صنایع، دانشکده صنایع و فناوریهای معدنی، دانشگاه صنعتی ارومیه ، ارومیه، ایران.0000-0002-8216-6623محمد مهدیعبداله زادهدانشجوی کارشناسی، مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.Journal Article20251217Objective: This study aims to develop an integrated model for identifying and analyzing the factors affecting the performance of fast food service units and evaluating their efficiency under conditions of uncertainty. The proposed model is intended not only to support managerial decision-making but also to provide an evidence-based foundation for the formulation and improvement of industrial policies in the fast foods.<br>Methods: Initially, 48 factors affecting performance were identified through literature review and expert consultation. These factors were screened using the Fuzzy Delphi, resulting in the selection of 18 key factors. The structural and hierarchical relationships among the selected factors were analyzed using Interpretive Structural Modeling, while their driving and dependence powers were examined through MICMAC. The identified factors were then employed as inputs to a Two-Stage Stochastic Data Envelopment Analysis, and the efficiency of 400 fast foods was evaluated.<br>Findings: Indicate that strengthening managerial factors, developing regional infrastructure, and improving supportive policies play a significant role in enhancing the performance of fast foods under conditions of uncertainty. Results suggest that industrial policies aimed at regional infrastructure development, investment support, business environment facilitation, and supply chain strengthening can substantially improve the performance and resilience of fast foods.<br>Conclusion: In addition to its managerial applications, the proposed model provides significant implications for industrial policymaking. The findings offer an evidence-based foundation for formulating policies on targeted resource allocation, regional infrastructure development, digital transformation support, supply chain strengthening, business environment improvement, and the enhancement of productivity, resilience, and competitiveness in the fast foods.هدف: این پژوهش، ارائه یک مدل تلفیقی برای شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر عملکرد واحدهای خدمات غذایی سریع و ارزیابی کارایی آنها در شرایط عدم قطعیت است؛ بهگونهای که نتایج آن بتواند علاوه بر پشتیبانی از تصمیمات مدیریتی، مبنایی برای تدوین و بهبود سیاستهای صنعتی در صنعت خدمات غذایی نیز فراهم آورد.<br>روش: ابتدا 48 عامل مؤثر بر عملکرد از طریق مرور ادبیات و نظر خبرگان شناسایی شد که با روش دلفی فازی، غربالگری و 18 عامل کلیدی انتخاب گردید. روابط ساختاری و سلسلهمراتبی عوامل با مدلسازی ساختاری تفسیری و میزان نفوذ و وابستگی آنها با تحلیل MICMAC بررسی شد. این عوامل بهعنوان ورودی مدل تحلیل پوششی دادههای تصادفی دو مرحلهای بهکار گرفته شده و کارایی 400 واحد ارزیابی شد.<br>یافتهها: نشان داد که تقویت عوامل مدیریتی، توسعه زیرساختها و بهبود سیاستهای حمایتی، نقش مؤثری در ارتقای عملکرد واحدها در شرایط عدم قطعیت دارد. همچنین، نتایج بیانگر آن است که سیاستهای صنعتی مرتبط با توسعه زیرساختهای منطقهای، حمایت از سرمایهگذاری، تسهیل محیط کسبوکار و تقویت زنجیره تأمین میتوانند نقش مؤثری در بهبود عملکرد و افزایش تابآوری واحدهای خدمات غذایی سریع ایفا کنند.<br>نتیجهگیری: علاوه بر کاربرد مدیریتی، یافتههای پژوهش دارای دلالتهای مهمی برای سیاستگذاری صنعتی است و میتواند مبنایی برای تدوین سیاستهای مبتنی بر شواهد در زمینه تخصیص هدفمند منابع، توسعه زیرساختهای منطقهای، حمایت از تحول دیجیتال، تقویت زنجیره تأمین، بهبود محیط کسبوکار و ارتقای بهرهوری، تابآوری و رقابتپذیری صنعت خدمات غذایی سریع باشد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_247846_b87e785e4a2d5825289ce3db47614662.pdf