«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122A Framework for Risk Management of Petrochemical Industry Development Projects with a focus on Knowledge Management Capabilitiesارائه چارچوبی برای مدیریت ریسک پروژههای توسعهای صنعت پتروشیمی با تمرکز بر قابلیتهای مدیریت دانش13523334110.22034/jmi.2025.522673.3205FAعلیمحقراستاد، گروه مدیریت تولید و عملیات، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-9844-1714محمد حسنملکیاستاد، گروه مدیریت، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایرانسید مصطفیسید میرزاییدانشجوی دکتری گروه مدیریت صنعتی ،پردیس بین المللی کیش،دانشگاه تهران،تهران ،ایرانJournal Article20250511TThe petrochemical industry plays a significant role in economic development and reducing dependence on oil. However, the development of this industry is associated with various risks. This study is survey in terms of data collection and applied in its orientation. The target population consisted of managers and consultants of petrochemical development projects, and judgmental sampling was employed. The sample size was 10 experts, and the data collection tools included expert questionnaires, priority assessment, and structured interviews. In the first step, 25 risks were identified through a literature review and expert opinions. These risks were classified into five categories: economic, technical, legal and regulatory, environmental, and supply chain, and were evaluated using the fuzzy Delphi method. Eight risks with desirable defuzzified values were selected for final prioritization. The final risks were ranked using the Cupras method, and the priority risks included reduced global demand for petrochemical products, financing costs, increased logistics and transportation expenses, equipment and technology failures, and exchange rate fluctuations. Practical recommendations were developed based on the prioritized risks and insights from focus group interviews, taking into account a knowledge management approach.<br>Knowledge management in the petrochemical industry, through the use of big data analysis and business intelligence, facilitates demand forecasting, supply chain optimization, financial resource management, and risk control. By simulating market trends, recording experiences, and leveraging technologies such as the Internet of Things, it reduces costs, increases efficiency, and enhances information sharing across organizational units, thereby enabling smarter decision-making and more effective responses to emerging challenges.صنعت پتروشیمی نقش مهمی در توسعه اقتصاد و رهایی از وابستگی به نفت دارد، توسعه این صنعت اما با ریسکهای مختلف مواجه است. این پژوهش از نظر گردآوری دادهها، میدانی بوده و از حیث جهتگیری، کاربردی است. جامعه نظری، مدیران و مشاوران پروژههای توسعهای صنعت پتروشیمی بوده و نمونهگیری به صورت قضاوتی انجام شد. حجم نمونه برابر با 10 نفر بود و ابزارهای گردآوری میدانی عبارتند از: پرسشنامههای خبرهسنجی، اولویتسنجی و البته مصاحبه ساختاریافته. در گام نخست، 25 ریسک از طریق مرور ادبیات و اخذ نظر از خبرگان استخراج گردید؛ این ریسکها در قالب پنج دستۀ اقتصادی، فنی، قانونی و حقوقی، محیطی و زنجیره تأمین، طبقهبندی و با روش دلفی فازی ارزیابی شدند. هشت ریسک دارای عدد دیفازی مطلوب بودند و برای اولویتبندی نهایی انتخاب شدند. ریسکهای نهایی با روش کپراس رتبهبندی شد و ریسکهای اولویتدار عبارت بودند از: ریسکهای مرتبط با کاهش تقاضای جهانی برای محصولات پتروشیمی، هزینههای تأمین مالی، افزایش هزینههای لجستیکی و حملونقل، خرابی تجهیزات و فناوریهای مورد استفاده، و نوسانات نرخ ارز. پیشنهادهای کاربردی با توجه به ریسکهای اولویتدار و مصاحبه با گروههای کانونی با در نظر گرفتن رویکرد مدیریت دانش، توسعه یافتند. <br>مدیریت دانش در صنعت پتروشیمی با استفاده از تحلیل کلانداده و هوش کسبوکار، به پیشبینی تقاضا، بهینهسازی زنجیره تأمین، مدیریت منابع مالی و کنترل ریسک کمک میکند. با شبیهسازی روندهای بازار، ثبت تجربیات و بهرهگیری از فناوریهایی مانند اینترنت اشیاء سبب کاهش هزینهها و افزایش کارایی گشته و اشتراک اطلاعات بین بخشهای سازمان، تصمیمگیری هوشمندتر و واکنش به چالشها را تسهیل میکند.https://www.behboodmodiriat.ir/article_233341_627db109db329bca9082d4cdefa9459b.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122Identification and Prioritization of Governance Challenges in Iran's Pharmaceutical Industryشناسایی و اولویتبندی چالشهای نظام حکمرانی صنعت داروی ایران366822932610.22034/jmi.2025.532270.3218FAرضااسدیفرداستادیار پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.0000-0001-6202-3572پریسارسولیاندکترای کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-1997-9645مجیدحسنی پارسادکترای مدیریت فناوری، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایرانJournal Article20250702The pharmaceutical industry is a vital and strategic sector for any country. In addition to its primary role of ensuring the availability of sufficient, effective, and high-quality medicines for both hospital and general use, it serves as a key area of governmental responsibility and a driver of wealth creation through knowledge-based and technology-driven production. Recognizing and accurately framing the challenges and vulnerabilities of this sector is the first step in devising appropriate plans for its improvement and designing effective executive actions. This study aims to identify the governance challenges of Iran's pharmaceutical industry through an applied research approach, employing an exploratory, analytical methodology with a mixed qualitative-quantitative research design. In the first phase, qualitative data were collected through a thematic analysis of theoretical literature and interviews with industry stakeholders, leading to the identification of key governance challenges categorized into eight main areas. In the next phase, these challenges were analyzed across four levels using structural equation modeling. The findings highlight four primary governance challenges: (1) weaknesses in the macro-level policymaking structures and mechanisms of the pharmaceutical sector, (2) conflicts and gaps in pharmaceutical laws and regulations, (3) deficiencies in pharmaceutical sector regulation, and (4) the simultaneous execution of both regulatory (policy-making and governance) and non-regulatory (medicine supply) functions by the Food and Drug Administration. The results indicate that all other identified challenges stem, directly or indirectly, from these core governance issues.صنعت دارو، صنعتی حیاتی و راهبردی برای هر کشوری است که در کنار انجام وظیفه تأمین داروی کافی، مؤثر و با کیفیت برای مصارف بیمارستانی و شهروندی، به عنوان یکی از حوزههای اصلی مسؤلیت دولتها و حکومتها، زمینه ثروتآفرینی از طریق تولید محصولات مبتنی بر دانش و فناوری را فراهم میکند. با توجه به اینکه شناسایی چالشها و آسیبهای هر حوزه و صورتبندی صحیح مسأله، اولین گام در برنامهریزی مناسب برای بهبود آن و طراحی اقدامهای اجرایی است، پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالشهای نظام حکمرانی صنعت داروی ایران، در قالب یک پژوهش کاربردی و با رویکرد تحلیلی، اکتشافی و روش تحقیق آمیخته به صوت کیفی- کمی انجام شده است. در گام اول با استفاده از استراتژی تحلیل تم، دادههای کیفی حاصل از بررسی پیشینه نظری و مصاحبه با ذینفعان نظام حکمرانی صنعت داروی کشور تحلیل و چالشهای مرتبط شناسایی شدند. این چالشها در هشت مقوله اصلی دستهبندی شد. در گام بعدی این چالشها در چهار سطح از طریق مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شد که نشان میدهد چهار چالش؛ «ضعف در ساختار و سازوکارهای سیاستگذاری کلان حوزه دارو»، «تزاحمات و خلأهای موجود در قوانین و مقررات حوزه دارو»، «ضعف در تنظیمگری حوزه دارو در کشور» و نهایتاً «انجام همزمان امور حاکمیتی (سیاستگذاری و تنظیمگری) و غیرحاکمیتی (تأمین دارو) توسط سازمان غذا و دارو» چالشهای اصلی حکمرانی صنعت دارو هستند و سایر چالشها به نحوی ریشه در آنها دارند.https://www.behboodmodiriat.ir/article_229326_6a11b643afe6cf828abd7415fb680354.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122Innovation-Friendly Institutions: A New Typology and Its Application in Analyzing Iran’s Institutional Environmentنهادهای دوستدار نوآوری؛ یک گونه شناسی جدید و کاربرد آن در تحلیل محیط نهادی ایران699823039710.22034/jmi.2025.537511.3224FAمصطفیصفدری رنجبردانشیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)0000-0002-4913-9797Journal Article20250727This study aims to propose a new typology for innovation-friendly institutions, analyze Iran's institutional environment based on this typology, and provide solutions for improving the institutional environment supporting innovation. Employing a qualitative approach grounded in documentary analysis and a review of existing literature, along with thematic analysis, a four-dimensional typology of innovation-friendly institutions is presented: 1) hard/formal-economic/commercial institutions (e.g., intellectual property laws, tax systems), 2) hard/formal-political/social institutions (such as rule of law, political stability), 3) soft/informal-economic/commercial institutions (e.g., entrepreneurial culture, reward systems), and 4) soft/informal-political/social institutions (e.g., social trust, cultural tolerance). Based on the data obtained from focus groups and document analysis, the findings from analyzing Iran’s institutional environment reveal significant challenges across all four dimensions, including weak property rights, poor governance, rent-seeking culture, low social trust, and deficiencies in collective actions. The study suggests that institutional reforms should be integrated and implemented simultaneously across all four dimensions, encompassing tax law revisions, administrative process transparency, educational system transformation, and strengthening civil society institutions. The results provide policymakers with a framework to improve Iran’s innovation-supportive institutional environment systematically.این پژوهش با هدف ارائه یک گونه شناسی جدید برای نهادهای دوستدار نوآوری، تحلیل محیط نهادی ایران بر اساس این گونه شناسی و ارائه راهکارهایی برای بهبود محیط نهادی حامی نوآوری است. با بهره گیری از یک رویکرد کیفی و مبتنی بر روش تحلیل اسنادی و بررسی مطالعات موجود و با کاربرد روش تحلیل مضمون، گونه شناسی چهاربعدی از نهادهای دوستدار نوآوری ارائه شده است: 1) نهادهای سخت/رسمی- اقتصادی/تجاری (مانند قوانین مالکیت فکری، نظام مالیاتی)، 2) نهادهای سخت/رسمی-سیاسی/اجتماعی (نظیر حاکمیت قانون، ثبات سیاسی)، 3) نهادهای نرم/غیررسمی-اقتصادی/تجاری (مثل فرهنگ کارآفرینی، نظام پاداش دهی)، و 4) نهادهای نرم/غیررسمی-سیاسی/اجتماعی (مشابه اعتماد اجتماعی، تساهل فرهنگی). بر اساس داده های به دست آمده از گروه های کانونی و مطالعه اسناد، یافته های تحلیل محیط نهادی ایران نشان می دهد محیط نهادی ایران با چالش های جدی در هر چهار بعد مواجه است، از جمله ضعف حقوق مالکیت، حکمرانی نامطلوب، فرهنگ رانت جویی، سطح پایین اعتماد اجتماعی و ضعف در کنش های جمعی. این پژوهش پیشنهاد می کند اصلاحات نهادی باید به صورت یکپارچه و همزمان در هر چهار بعد صورت گیرد، از جمله بازنگری در قوانین مالیاتی، شفاف سازی فرآیندهای اداری، تحول در نظام آموزشی و تقویت نهادهای مدنی. نتایج این مطالعه چارچوبی برای سیاستگذاران فراهم می کند تا با رویکردی نظام مند، محیط نهادی حامی نوآوری را در ایران بهبود بخشند.https://www.behboodmodiriat.ir/article_230397_9e3fc0aa10f16d013eb8cf20e6f2d845.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122The Role of Think Tanks in Science, Technology and Innovation Policymaking in Iran: A Multiple Case Studyنقش کانونهای تفکر در سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری در ایران : مطالعه موردی چندگانه9913423087010.22034/jmi.2025.530227.3214FAعلیرضابوشهریدانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.0000-0002-8832-5402مجیدرمضاندانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.0009-0009-0007-8469درسامحمودزادهدانشجو دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.0009-0004-1095-0920Journal Article20250613Given the rapid pace of advancement in science, technology, and innovation, policymakers in this field need to constantly update their information to achieve effective, efficient, and timely policymaking. On the other hand, they often do not find the necessary opportunity for specialized focus and scientific research on issues. For this reason, think tanks come to the aid of policymakers as active research organizations in the field of policymaking. The present study aims to explore and explain the role of think tanks in the policymaking processes related to science, technology, and innovation (STI) in Iran, using a multiple case study approach. The cases studied were purposefully selected from think tanks active in STI policymaking and cover two areas: nanotechnology and artificial intelligence. Data collection sources include articles, semi-structured interviews, and documents published by think tanks. Data analysis was conducted using qualitative content analysis and coding using ATLAS.ti software. The findings of the research identify a total of 14 distinct roles performed by think tanks, manifested through 47 types of interventions and 233 specific activities contributing to STI policymaking in the country. These roles include: future maker, regulatory authority, provider of expert workforce, host and generator of ideas, database, policy document evaluator, local development trustee, promoter, policy maker, intellectual and research arm of policymakers, mediator, network builder, provider of development infrastructure, and market manager.باتوجهبه سرعتبالای پیشرفت علم، فناوری و نوآوری، سیاستگذاران این عرصه برای دستیافتن به سیاستگذاری مؤثر، کارآمد و بههنگام، نیازمند بهروزرسانی مداوم اطلاعات خود هستند. از طرفی اغلب فرصت لازم برای تمرکز تخصصی و پژوهش علمی پیرامون مسائل را پیدا نمیکنند. به این خاطر کانونهایتفکر بهعنوان سازمانهای پژوهشی فعال در زمینه سیاستگذاری به یاری سیاستگذاران میآیند. پژوهش حاضر باهدف بررسی و تبیین نقش کانونهایتفکر در سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری ایران، با بهرهگیری از روش مطالعه موردی چندگانه انجام شده است. موردهای بررسیشده بهصورت هدفمند از میان کانونهایتفکر فعال در عرصه سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری انتخابشده و دو حوزه فناوری نانو و هوش مصنوعی را در بر میگیرند. منابع گردآوری دادهها شامل مقالات، مصاحبههای نیمه ساختاریافته، مستندات بایگانی و اسناد رسمی منتشرشده توسط کانونهایتفکر است. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری آنها به کمک نرمافزار ATLAS.ti انجام شد. یافتههای پژوهش بیانگر 14 نقش در قالب 47 مداخله و 233 فعالیت متمایز برای کانونهایتفکر در سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری ایران است. این نقشها عبارتند از: آیندهساز، مرجع رگولاتوری، تأمینکننده نیروی انسانی متخصص، میزبان و مولد ایده، بانک اطلاعاتی، ارزیاب اسناد سیاستی، متولی توسعه بومی، مروج، سیاست ساز، بازوی فکری و پژوهشی سیاستگذاران، میانجی، شبکه ساز، فراهمکننده زیرساخت توسعه و مدیریت کننده بازار.https://www.behboodmodiriat.ir/article_230870_8d6b181016550a3174ef5e09a2c50c8a.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122The Socialization of Governance and Its Role in Enhancing National Authoritاجتماعیسازی حکمرانی و نقش آن در افزایش اقتدار ملی13515523259010.22034/jmi.2025.535953.3220FAعبدالرحیمپدرامدانشیار، آیندهپژوهی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایرانJournal Article20250818In the contemporary world, the transformation of governance is not solely dependent on institutional, legal, or executive tools, but is deeply linked to the internalization of values and norms of governance within society. The concept referred to in the literature as “governance socialization” implies that governance must not only exercise authority or regulate policies but also embed its values, rules, and goals in the minds and behaviors of citizens.<br>In the Islamic Republic of Iran, national authority depends not only on hard power but also on social capital, public trust, and the internalization of revolutionary and religious values. However, existing studies have predominantly analyzed national authority in terms of security power or international capacity, while largely overlooking the role of governance socialization. Therefore, the central question of this study is how to derive a native model—grounded in the Islamic Republic’s value framework—for enhancing national authority through governance socialization.<br>Using a qualitative approach and the method of conceptual analysis, this study integrates Western theories of accountability, trust, and interactive governance with the ideological foundations of the Islamic Revolution. It seeks to present a conceptual model for strengthening the social bond between the people and the political system. The findings suggest that governance socialization is a prerequisite for establishing transcendent governance and a necessary condition for sustainable national authority.در جهان معاصر، تحول در مناسبات حکمرانی تنها به ابزارهای نهادی، حقوقی یا اجرایی وابسته نیست، بلکه پیوندی ژرف با فرایندهای درونیسازی ارزشها و هنجارهای حاکمیتی در سطوح اجتماعی دارد. مفهومی که در ادبیات با عنوان «اجتماعیسازی حکمرانی» شناخته میشود، بهمعنای آن است که حکمرانی نهتنها باید اعمال قدرت یا تنظیم مقررات کند، بلکه باید بتواند ارزشها، قواعد و اهداف خود را در ذهن و رفتار مردم نهادینه سازد.<br>در جمهوری اسلامی ایران، اقتدار ملی نهتنها در گرو توان سخت، بلکه وابسته به سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی و درونیسازی ارزشهای انقلابی و دینی است. بااینحال، مطالعات موجود اغلب اقتدار ملی را بهمثابه توان امنیتی یا ظرفیت بینالمللی تحلیل کردهاند و نقش اجتماعیسازی را کمتر مدنظر قرار دادهاند. ازاینرو، مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه میتوان با تکیه بر اجتماعیسازی حکمرانی، به الگویی بومی برای ارتقای اقتدار ملی در چارچوب ارزشی جمهوری اسلامی ایران دست یافت.<br>پژوهش حاضر با بهرهگیری از رویکرد کیفی و روش تحلیل مفهومی، با ترکیب نظریههای غربی درباره پاسخگویی، اعتماد و حکمرانی تعاملی با منظومه فکری انقلاب اسلامی، تلاش دارد الگویی مفهومی برای تقویت پیوند اجتماعی میان مردم و نظام ارائه دهد. یافتهها نشان میدهند که اجتماعیسازی حکمرانی، پیشنیاز استقرار حکمرانی متعالی و شرط لازم برای اقتدار ملی پایدار است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_232590_aa6996bfbe5d8787d3d6669519032cec.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122A prospective analysis of the drivers affecting the expansion of renewable energies in the Seventh Development Plan with a policy-making approachتحلیل آیندهنگر پیشرانهای موثر بر گسترش انرژیهای تجدیدپذیر در برنامه هفتم توسعه با رویکرد سیاستگذاری15618922746910.22034/jmi.2025.518546.3199FAحسینشیرازیاستادیار گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایرانمحمدعلیکرامتیدانشیار گروه مدیریت فناوری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی. تهران. ایران.کاوهآلبادانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی. تهران. ایران.0009-0009-2299-8442Journal Article20250422The Seventh Development Plan of the Islamic Republic of Iran is considered a key tool for achieving long-term economic, social, and scientific goals. The Seventh Development Plan of the Islamic Republic of Iran in renewable energies is trying to provide the necessary platforms for realizing sustainable development and increasing national capabilities by utilizing scientific and technological capacities. The present study aims to identify effective drivers for the effective implementation of the Seventh Development Plan in the field of renewable energies based on the cross-effects analysis method. In terms of its applied purpose, this research has been conducted at the exploratory level in terms of survey method. In the present study, the drivers were identified using library studies and the MICMAC software was used to examine the effectiveness and influence of the drivers on each other. 40 factors were identified and classified through library studies, which were approved by experts in 5 groups, and their importance was considered by experts to be between 0 and 3. The research experts included researchers and university professors who had scientific and practical experience in the field of policymaking and governance. The purposeful snowball method, which is a non-random sampling method, was used for sampling. The identified drivers are: (1) Technologies (2) Policies and Support (3) Economic and Trade (4) Environment and Natural Resources (5) Energy Management and Optimization. Therefore, policymakers and executive agencies can effectively implement the Seventh Development Plan in the field of Science and Technology by considering the above dimensions.برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی ایران ابزاری کلیدی برای دستیابی به اهداف بلندمدت اقتصادی، اجتماعی و علمی محسوب میشود. برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی ایران در انرژیهای تجدیدپذیر، تلاش دارد تا با بهکارگیری ظرفیتهای علمی و فناورانه، بسترهای لازم برای تحقق توسعه پایدار و افزایش توانمندیهای ملی را فراهم کند. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی پیشرانهای موثر جهت اجرای موثر برنامه هفتم توسعه در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر بر پایه روش تحلیل اثرات متقاطع می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از حیث روش پیمایشی در سطح اکتشافی صورت گرفته است. در پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات کتابخانهای پیشرانها شناسایی شده و از نرم افزار میک مک جهت بررسی تاثیرگذاری و تاثیرپذیری پیشرانها بر یکدیگر بهره گرفته شده است. 40 عامل از طریق مطالعات کتابخانه ای شناسایی و طبقه بندی شده که در 5 گروه به تایید خبرگان رسیده است و درجه اهمیت آنها توسط خبرگان بین 0 تا 3 در نظر گرفته شد. خبرگان پژوهش شامل پژوهشگران و اساتید دانشگاهی بودند که در حوزه سیاستگذاری و حکمرانی تجربه علمی و عملی داشتند. برای نمونهگیری از روش هدفمند گلوله برفی استفاده شد که یک روش نمونهگیری غیر تصادفی است. پیشرانهای شناسایی شده عبارت است از: (1) فناوریها (2) سیاستها و حمایتها (3) اقتصادی و تجاری (4) محیط زیست و منابع طبیعی (5) مدیریت و بهینهسازی انرژی. لذا سیاستگذاران و دستگاههای اجرایی می توانند با در نظر گرفتن ابعاد فوق، برنامه هفتم توسعه در حوزه علم و فناوری را به طور موثری اجرا نمایند.https://www.behboodmodiriat.ir/article_227469_a0bcc2591c28a2a0f58a5f9f31c1e8a8.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899119320251122A critical look at the document "National Strategy for Industrial Progress and the Promotion of the Country's Value Chains"نگاهی نقادانه به سند «راهبرد ملی پیشرفت صنعتی و ارتقای زنجیرههای ارزش کشور»19020923554810.22034/jmi.2025.563573.3263FAسیامکطهماسبیاستادیار گروه علم و فناوری دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران0000-0001-5864-5678Journal Article20251002The document "National Strategy for Industrial Progress and Promotion of Value Chains of the Islamic Republic of Iran", which was approved by the Council of Ministers on 27/6/1404 and notified on 13/7/1404, is considered one of the most important policy documents of the country in the current decade and its goal is to determine a strategic framework for sustainable, knowledge-based and competitive industrialization. However, a critical analysis of the content and policy of this document will be of great help to the country's industrial progress. In this article, using the "Public Policy Analysis Framework" and the "Industrial Development Model", an attempt has been made to analyze and critically examine the document of Iran's industrial progress. The results of the study show that the document has significant strengths in areas such as emphasizing knowledge-based production, paying attention to regional advantages, and setting goals to improve productivity. However, weaknesses in "choosing the right perspective", "document dynamism", "incomplete view of the industry (focusing on manufacturing industries and neglecting important industries such as petrochemicals, power, etc.)", and "lack of attention to strategic trade and creating synergy between industry and trade" are among its main challenges.سند «راهبرد ملی پیشرفت صنعتی و ارتقای زنجیرههای ارزش جمهوری اسلامی ایران» که در تاریخ 27/6/1404 به تصویب هیئت وزیران رسیده و در تاریخ 13/7/1404 ابلاغ شده است، یکی از مهمترین اسناد سیاستی کشور در دهه حاضر به شمار میرود و هدف آن، تعیین چارچوب راهبردی برای صنعتیسازی پایدار، دانشبنیان و رقابتپذیر است. با این حال، تحلیل نقادانه محتوایی و سیاستی این سند و برای پیشرفت صنعتی کشور کمک زیادی خواهد کرد. در این مقاله، با استفاده از «چارچوب تحلیل سیاست عمومی» و «مدل توسعه صنعتی»، تلاش شده است سند پیشرفت صنعتی ایران بهصورت تحلیلی و انتقادی مورد بررسی قرار گیرد. نتایج بررسی نشان میدهد که سند مزبور در بخشهایی مانند تأکید بر تولید دانشبنیان، توجه به مزیتهای منطقهای و هدفگذاری برای ارتقای بهرهوری، نقاط قوت قابلتوجهی دارد. با این حال، ضعف در «انتخاب چشم انداز درست»، «پویایی سند»، «نگاه ناقص به صنعت (تمرکز بر صنایع کارخانهای و کنار گذاشتن صنایع مهمی مانند پتروشیمی، نیرو و ...)»، «عدم توجه به تجارت راهبردی و ایجاد همافزایی بین صنعت و تجارت» از چالشهای اصلی آن است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_235548_3434c8805d2c853d1f4cacd988ffe1b0.pdf