«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219Strategic Fit Between Potential Partners in Iran's Small and Medium-Sized Enterprises (SMEs) in the Automotive Parts Industry: Criteria and Componentsتناسب راهبردی میان شرکای بالقوه در صنایع کوچک و متوسط در صنعت قطعه سازی خودروی ایران؛ معیارها و مولفه ها93321262210.22034/jmi.2025.472929.3124FAمحمدزاهدیدانشجوی دکتری مدیریت صنعتی گرایش مدیریت سیستمها، دانشکده مدیریت، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایرانمحمدنوروزیاستادیارگروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایرانابوالفضلاحسانفردانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش تصمیم گیری و خط مشی گذاری عمومی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایرانابراهیمشجاعتدانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی گرایش استراتژی صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایرانJournal Article20240820With the shift in the development paradigm in the industry, new concepts such as competition, strategic partnership, etc. have been introduced into the literature of this field. The more diverse the stakeholders in the industry under study, the more the development of topics in that industry increases. One of the development strategies for the auto parts industry is to use the capacity of strategic partnerships in its small and medium-sized industries. Methodology: The present research, which has been conducted with a qualitative-quantitative approach, has identified and prioritized the criteria and components of strategic fit between potential partners in small and medium-sized industries in the Iranian auto parts industry. To this end, after conducting a systematic review of the literature in this field and obtaining exploratory interviews from experts and organizing them using the thematic analysis method, the components were extracted and ranked using the TOPSIS method. Findings and Conclusion: The results show that with regard to the five criteria of deepening, the relationship,, creating a cost advantage, relationship, sustainability,, enhancing market development capacity, reducing external pressure and creating capacity for development and upgrading knowledge and technology, the components of partner complementarity, communication-relationship fit between partners, alignment in organizational strategy of partners, and10 other components are of greater importance. In the final part of the research, by examining each component, their importance in achieving each of the criteria is also discussed, which can be policy recommendationsبا تغییر نظام توسعه در صنعت، مفاهیم جدیدی نظیر همرقابتی، شراکت راهبردی و ... در ادبیات این حوزه گسترش یافت و هر چقدر صنعت مورد مطالعه دارای ذینفعان مختلف و متنوعتری باشند، توسعه مباحث در آن صنعت بیشتر شده است. یکی از راهبردهای توسعه صنعت قطعه سازی خودرو، استفاده از ظرفیت شراکتهای راهبردی در صنایع کوچک و متوسط آن است. پژوهش حاضر که با رویکرد کیفی – کمّی انجام شده است ضمن شناسایی معیارها و مولفههای تناسب راهبردی میان شرکای بالقوه در صنایع کوچک و متوسط در صنعت قطعه سازی خودروی ایران به اولویتبندی آنها نیز پرداخته است. بدین منظور پس از انجام مرور سیستماتیک در ادبیات این حوزه و اخذ مصاحبههای اکتشافی از خبرگان و ساماندهی آنها با روش تحلیل مضمون، مولفهها استخراج گردید و با استفاده از روش تاپسیس رتبهبندی شد. یافتهها و نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد که با توجه به پنج معیار ارتقای عمق رابطه، ایجاد مزیت در هزینه، پایداری رابطه، ارتقای ظرفیت توسعه بازار، کاهش فشار خارجی و ایجاد ظرفیت در توسعه و ارتقای دانش و فناوری به ترتیب مولفههای مکمل بودن شرکا، تناسب ارتباطی - رابطهای بین شرکا، همسویی در استراتژی سازمانی شرکا و 10 عامل دیگر دارای اهمیت بیشتری هستند. در بخش پایانی پژوهش نیز با بررسی تک تک مولفهها، به اهمیت آنها در تحقق هر یک از معیارها اقدام شده است که میتواند حاوی توصیههای سیاستی باشد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_212622_4ee296514327cd1802253ccab59c33c9.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219Identifying the antecedents and consequences for use of intelligent voice assistants in defense equipmentشناسایی پیشایندها و پسایندهای کاربرد دستیارهای هوشمند صوتی در تجهیزات دفاعی345821262810.22034/jmi.2025.486938.3151FAعلی اصغرسالارنژاداستادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و علوم نظامی، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران0000-0002-6339-6837امیرحمزهعالی نژاداستادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و علوم نظامی، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایرانJournal Article20241103Intelligent voice assistants with the ability to understand natural language provide multifunctional services, ease of use, increase speed and efficiency of equipment. The purpose of this research is to identify the antecedents and consequences of the use of intelligent audio assistants in defense equipment. The current research is of mixed type (qualitative and then quantitative) study. The general approach is forward-looking research and exploratory in terms of the gathering information method. In a qualitative study, interviews with experts were conducted until theoretical saturation and content analysis was used to extract antecedents and consequences. In a quantitative study, the fuzzy cognitive mapping method was used to determine the key antecedent and consequential factors. From the perspective of research experts, 18 antecedent and 19 subsequent factors were identified. The most important antecedent factors include the development IOT, security and maintaining confidentiality, multilingual support, digitalization of equipment. The most important subsequent factors include breach of security and confidentiality, effective communication, greater environmental awareness in the battlefield and increased operational efficiency. The use of smart equipment and their operational efficiency points out the need for evolution in defense production. The application of intelligent voice assistants in military equipment has made these smart tools an important part of future defense equipment by facilitating user interaction, increasing environmental awareness of the battle scene, and increasing efficiency. The requirements in the use of these tools are digitization, localization of sensitive devices, voice interfaces with multilingual support and strengthening of encryption methods.دستیارهای هوشمند صوتی با توانایی درک زبان طبیعی، ارائه خدمات چندمنظوره، سهولت کاربرد، افزایش سرعت و کارایی تجهیزات را فراهم می سازند. هدف این پژوهش شناسایی پیشایندها و پسایندهای کاربرد دستیارهای هوشمند صوتی در تجهیزات نظامی آینده است. پژوهش حاضر از نوع آمیخته (مطالعه کیفی و سپس کمی) است. رویکرد کلی پژوهش کاربردی آیندهنگر و از حیث شیوه گردآوری اطلاعات، اکتشافی است. در مطالعه کیفی با انجام مصاحبه با خبرگان تا اشباع نظری و استفاده از فن تحلیل محتوا جهت کدگذاری متن مصاحبهها و استخراج پیشایندها و پسایندها انجامشده است. در مطالعه کمی از روش نقشه شناختی فازی برای تعیین عوامل محوری پیشایندی و پسایندی استفاده گردیده است. از منظر خبرگان پژوهش 18 عامل پیشایندی و 19 عامل پسایندی کاربرد دستیارهای هوشمند صوتی در تجهیزات نظامی آینده شناسایی گردید. مهمترین عوامل پیشایندی شامل توسعه فناوری اینترنت اشیا، زیرساخت امنیتی و حفظ محرمانگی، پشتیبانی چندزبانه، دیجیتالی سازی تجهیزات است. مهمترین عوامل پسایندی شامل نقض امنیت و محرمانگی، ایجاد ارتباط مؤثر در میدان نبرد، آگاهی محیطی بیشتر درصحنه نبرد و افزایش بهرهوری عملیاتی است. گسترش بهکارگیری تجهیزات هوشمند و کارایی عملیاتی آنها، لزوم تحول در تولیدات دفاعی را گوشزد میکند. کاربرد دستیارهای هوشمند صوتی در تجهیزات نظامی با تسهیل تعامل کاربر، افزایش آگاهی محیطی از صحنه نبرد، و افزایش کارایی، این ابزارهای هوشمند را به بخش مهمی از تجهیزات دفاعی آینده تبدیل کرده است. الزامات محوری در کاربرد این ابزارها، دیجیتالی سازی، بومیسازی حساسها، تولید رابطهای صوتی هوشمند با پشتیبانی چندزبانه و تقویت روشهای رمزنگاری است.https://www.behboodmodiriat.ir/article_212628_404438e8f259d6d97f20f316b2f0507e.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219Extracting behavioral patterns of people in crowdfunding projects using artificial intelligence and identify key investorsاستخراج الگوهای رفتاری افراد در تامین مالی جمعی پروژه با استفاده از هوش مصنوعی و شناسایی سرمایهگذاران کلیدی597921309110.22034/jmi.2025.463212.3109FAموسیحاجیانیدانشجوی دکترای مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس ، تهران، ایران0000-0002-2900-4895احسان الهاشتهاردیاندانشیار، گروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0001-8337-2528مجتبیعزیزیدانشیار، گروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0002-0904-5534Journal Article20240616Crowdfunding as a new method has an important contribution to projects, especially for small and medium-sized businesses. Despite the many years of activity of crowdfunding platforms in Iran, the scale of projects and the volume of capital provided by these platforms are still far from the expected performance compared to other countries. With the aim of improving the current situation, first, the success factors of crowdfunding projects were categorized into four main groups: investors, project owner, project, and financing platform. In the next stage, it was determined that the investor group was less addressed, so the present study focused on factors related to this group. Then, using artificial intelligence tools, the information recorded in the database of one of the active platforms was analyzed and the dominant trends in the investment process, behavioral patterns, and interpersonal relationships were identified. Finally, using machine learning and the "Association Rule Learning" tool, meaningful relationships emerged between the participation of individuals and their degree of importance, and some of them were identified as key users. By discovering meaningful relationships and recurring patterns in individual participation, the results of this paper will be useful for new idea owners, project owners, crowdfunding policymakers, researchers, crowdfunding platform managers, and investors in this field.تأمین مالی جمعی به عنوان یک روش جدید، سهم مهمی در پروژهها بخصوص برای کسب وکارهای کوچک و متوسط دارد. با وجود فعالیت چندساله سکوهای تأمین مالی جمعی در ایران، هنوز مقیاس پروژهها و حجم سرمایۀ تأمین شده توسط این سکوها در مقایسه با سایر کشورها با عملکرد مورد انتظار فاصله دارد. با هدف بهبود وضعیت موجود، ابتدا عوامل موفقیت تأمین مالی جمعی پروژهها در چهار گروه اصلی سرمایهگذاران، مالک پروژه، پروژه و سکوی تأمین مالی دستهبندی شد. در مرحلۀ بعد مشخص گردید که به گروه سرمایهگذاران کمتر پرداخته شده به همین خاطر پژوهش حاضر بر عوامل مرتبط با این گروه متمرکز شد. سپس با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، اطلاعات ثبت شده در پایگاه دادۀ یکی از سکوهای فعال تحلیل گردید و روندهای غالب در فرآیند سرمایهگذاری، الگوهای رفتاری و روابط بینفردی شناسایی شد. در پایان با استفاده از یادگیری ماشین و ابزار"یادگیری قانون وابستگی" ارتباطات معناداری بین مشارکت افراد و درجۀ اهمیت آنان پدیدار و برخی از آنها به عنوان کاربران کلیدی شناسایی شدند. با توجه به کشف رابطۀ معنادار و الگوهای تکرارشونده در مشارکت افراد، نتایج این مقاله برای صاحبان ایدۀ جدید، مالکان پروژه، سیاستگذاران تأمین مالی جمعی، پژوهشگران، مدیران سکوهای تأمین مالی جمعی و سرمایهپذیران این حوزه راهگشا خواهد بود.https://www.behboodmodiriat.ir/article_213091_b479d718146b8e7c684112e47463d27e.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219A Comparative Analysis of the Performance of Petrochemical Companies in the Pars Special Economic Energy Zone with the Upstream Documents Governing the Petrochemical Industryبررسی تطبیقی عملکرد شرکتهای پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس با اسناد بالادستی حاکم بر صنعت پتروشیمی8011121211510.22034/jmi.2024.474359.3127FAسید میلادعظیمیدانشجوی دکتری مدیریت قراردادهای بین المللی نفت و گاز، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.غلامرضاگودرزیاستاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادقعلیهالسلام، تهران، ایرانرضاطهماسبی بلوک آباددانشجوی دکتری مدیریت قراردادهای بین المللی نفت و گاز، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.مهدیصادقی شاهدانیاستاد گروه اقتصاد، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.محمدهادیزاهدی وفادانشیار گروه اقتصاد، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.Journal Article20240820The Pars Special Economic Energy Zone was established to utilize the vast oil and gas resources of the South Pars region and to develop economic activities in the fields of oil, gas, and petrochemicals along the coastal strip of Assaluyeh and the Nayband Gulf. This zone, focusing on attracting investment and enhancing industrial production, hosts numerous petrochemical companies, with their activities being conducted within the framework of the governing policies and upstream documents of the petrochemical industry. The management of this zone, under the responsibility of the Pars Special Economic Energy Zone Organization, requires a precise understanding and assessment of these companies' performance based on the criteria and objectives defined in the upstream documents. In this article, by referring to these documents, key indicators were identified in four areas: production, sales, customers, and human resources, and five key metrics were extracted, including "nominal capacity," "production volume," "utilization rate," "domestic sales value," and "inter-plant sales volume." The performance of 20 petrochemical companies in the region was evaluated and ranked using multi-criteria decision-making (MADM) techniques and data normalization through the Shannon entropy method. Additionally, SAW and TOPSIS techniques were employed for the final assessment. The results indicate a significant performance gap between the companies, with "Pardis Company" ranked first and "Sabalan Industries" ranked last. These findings highlight the importance of aligning company performance with the objectives and indicators defined in the upstream documents and demonstrate that targeted evaluations can effectively improve performance and help achieve the macro objectives of the petrochemical industry.منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس با هدف بهرهبرداری از منابع عظیم نفت و گاز حوزه پارس جنوبی و توسعه فعالیتهای اقتصادی در زمینه نفت، گاز و پتروشیمی در محدوده نوار ساحلی عسلویه و خلیج نایبند تأسیس شده است.این منطقه با تمرکزبر جذب سرمایهگذاری و تقویت تولیدات صنعتی،میزبان تعداد قابلتوجهی از شرکتهای پتروشیمی است که فعالیت آنها در چارچوب سیاستها و اسناد بالادستی حاکم بر صنعت پتروشیمی صورت میگیرد.مدیریت این منطقه که بر عهده سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس است،نیازمند شناخت و ارزیابی دقیق از عملکرد این شرکتها با استناد به معیارها و اهداف تعریفشده در اسناد بالادستی میباشد.در این مقاله، با رجوع به این اسناد، شاخصهای کلیدی در چهار حوزه تولید،فروش،مشتریان و منابع انسانی شناسایی و پنج سنجه شامل «ظرفیت اسمی»، «میزان تولید»، «نرخ بهرهبرداری»، «ارزش فروش داخلی» و «مقدار فروش بین مجتمعی» استخراج شدند.عملکرد 20 شرکت پتروشیمی منطقه با استفاده از فنون تصمیمگیری چندمتغیره MADM و نرمالسازی دادهها از طریق روش آنتروپی شانون ارزیابی و رتبهبندی گردید. همچنین، برای ارزیابی نهایی از تکنیک SAW و TOPSIS به صورت توأمان استفاده شد.نتایج بهدستآمده نشاندهنده وجود فاصله عملکردی قابلتوجهی بین شرکتها و عدم تطابق برخی از آنها با شاخصهای تعیینشده در اسناد بالادستی است،بهطوری که «شرکت پردیس»در رتبه اول و «صنایع سبلان»در رتبه آخر از میان 20 شرکت قرار گرفتند.این یافتهها اهمیت انطباق عملکرد شرکتها با اهداف و شاخصهای تعریفشده در اسناد بالادستی را برجسته میسازد ونشان میدهد که ارزیابیهای دقیق و هدفمند میتواند در جهت بهبود عملکرد و دستیابی به اهداف کلان صنعت پتروشیمی مؤثر باشد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_212115_af3dc7ac7b507af6438f417dad501512.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219Investigating the Systemic Failures in Iran's National Innovation System; A Structural-Functional Analysis Approachواکاوی شکستهای سیستمی نظام نوآوری ایران؛ رویکرد تحلیل ساختاری-کارکردی11213821466210.22034/jmi.2025.494876.3162FAعلیشیرزادگانکارشناسیارشد مدیریت فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)، قم، ایرانمصطفیصفدری رنجبراستادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)0000-0002-4913-9797پریساعلیزادهاستادیار، گروه تامین مالی و اقصاد علم، فناوری و نوآوری، موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایرانJournal Article20241219The effectiveness of a national innovation system can create numerous opportunities; however, these systems may become inefficient due to various factors, leading to what is known as systemic failure. Consequently, this study aims to analyze the systemic failures within Iran's national innovation system. By recognizing the interdependence of structures and functions in innovation systems, a combined structural-functional approach was employed for this analysis. The research framework was developed through documentary analysis, identifying four structural elements and twelve functional factors. Additionally, the systemic failures of Iran's national innovation system were assessed based on insights from 89 science and technology policy experts, gathered through ten focus groups. The findings indicate that the most significant weakness in Iran's innovation system lies within the structural element of institutions, with the greatest failures occurring in the functions related to institutionalization. Therefore, it is strongly recommended that institutional structures be enhanced and that both soft and hard institutions be established to address the systemic failures faced by Iran's innovation system.کارآمدی نظام ملّی نوآوری میتواند منشأ فرصتهای بسیاری باشد، اما این نظامها بهدلایل مختلفی دچار ناکارآمدی شده و بهاصطلاح، شکست سیستمی در آنها رخ میدهد. لذا پژوهش حاضر با هدف واکاوی شکستهای سیستمی نظام ملّی نوآوری ایران تدوین گردیده و با توجه به وابستگی متقابل ساختارها و کارکردها در نظامهای نوآوری، از رویکرد توأمان ساختاری-کارکردی جهت تحلیل این شکستها استفاده نموده است. چارچوب این پژوهش بهکمک مطالعه اسناد، ذیل چهار عنصر ساختاری و دوازده عامل کارکردی تعیین گردید و شکستهای سیستمی نظام ملّی نوآوری ایران نیز با بهرهگیری از نظرات 89 نفر از خبرگان سیاستگذاری علم و فنّاوری و کنشگران نظام ملّی نوآوری در قالب 10 گروه کانونی شناسایی شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که نظام نوآوری ایران در عنصر ساختاری نهادها دارای بیشترین ضعف بوده و در مجموعه کارکردهایی که از جنس نهادسازی هستند، دارای بیشترین شکست میباشد. ازاینرو، لزوم تقویت ساختارهای نهادی و تضمین وجود نهادهای نرم و سخت جهت رفع شکستهای سیستمی نظام نوآوری ایران، بیش از همه توصیه میگردد.https://www.behboodmodiriat.ir/article_214662_a35a90a753373026ebb358ae96f591c7.pdf«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی»
با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران»بهبود مدیریت2251-899118420250219A dedicated framework for successful organizational transformation in a complex innovation ecosystemچارچوب اختصاصی تحول سازمانی موفق در زیستبوم پیچیده نوآوری13916621617910.22034/jmi.2025.494954.3163FAسید امینطاهریدانشجوی دکتری تخصصی مدیریت فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی(ره)، تهران، ایرانسید حبیب اللهطباطبائیاندانشیار گروه مدیریت فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانسید محمدحسینشجاعیاستادیار گروه سیاست نوآوری و آیندهنگاری، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایرانفریدبه آذیندانشیار مجتمع مدیریت و فناوریهای نرم، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایرانJournal Article20241220Organizational transformation has been a specialized subject of study by management researchers for more than three decades, various general, specific and thematic models have been developed for it. The aim of this research is design a model to increase the probability of organizational transformation success by considering the role of the innovation ecosystem as factor of organizational transformation success or failure and, in other words, the organization's locking into its innovation ecosystem, considering the analysis of actors, conflicts of interest, and power relations in the ecosystem. For this purpose, a comprehensive organizational transformation model was selected by meta-synthesis of eighty common models and based on the opinions of experts in the complex innovation ecosystem. After evaluating the causes of failure of industrial organization transformation programs in the past and modifying the model to eliminate failure points, the effects of the ecosystem on the model were extracted and finally the requirements related to the ecosystem were applied to the base model. This research is descriptive-evaluative and developmental and was conducted with the strategy of surveying the opinions of experts in the target ecosystem. Qualitative data analysis of the research was conducted with content analysis. Finally, an eight-step organizational transformation model with 55 sub-activities and 5 basic activities has been designed. According to the experts' point of view, to reduce the possibility of organizational transformation failure, the importance of the steps has been determined, and in some cases, parallelization of activities has been used to overcome the disadvantages of common transformation models.تحول سازمانی بیش از سه دهه بهصورت تخصصی مورد مطالعه پژوهشگران علم مدیریت بوده است و الگوهای متنوع عمومی اختصاصی و موضوعی، برای آن توسعه داده شده است. بااینحال، نرخ بالای شکست برنامههای تحولی یکی از چالشهای اصلی پژوهشگران این حوزه است. پژوهش حاضر تلاش میکند با در نظر گرفتن نقش زیستبوم نوآوری در تحول سازمانی، بهعنوان یکی از عوامل کمتر بررسیشده در موفقیت یا شکست تحول سازمان توجه نماید و پیشرانها و موانع محیطی و به تعبیری قفلشدگی سازمان در زیستبوم نوآوری خود را بررسی کند. هدف این پژوهش طراحی الگویی برای افزایش احتمال موفقیت تحول سازمان باتوجه به تحلیل بازیگران، تعارض منافع و روابط قدرت در زیستبوم است. برای این منظور، الگوی جامع تحول سازمان مبتنی بر فراترکیب بیش از هشتاد الگوی رایج بهعنوان مبنا انتخاب شده و مبتنیبر نظرات خبرگان در حوزه زیستبوم پیچیده نوآوری، پس از ارزیابی علل شکست برنامههای تحول سازمان صنعتی در دورههای گذشته و اصلاح الگو برای رفع نقاط شکست، اثرات زیستبوم بر الگو استخراج شده و نهایتاً الزامات مرتبط با زیستبوم نیز بر الگوی مبنا اعمال شدهاست. این پژوهش، توصیفی - ارزیابی و توسعهای است و با راهبرد پیمایش نظرات خبرگانِ زیستبوم هدف انجام شده است. تحلیل دادههای کیفی پژوهش از طریق تحلیلمحتوا انجام شدهاست. درنهایت الگوی هشت گامی تحول سازمانی با پنجاهوپنج فعالیت فرعی و پنج فعالیت پایهای، طرحریزی شدهاست. همچنین باتوجه به دیدگاه خبرگان، برای کاهش احتمال شکست تحول سازمان، اهمیت گامها تعیین شده و همچنین در مواردی از موازیسازی فعالیتها برای غلبهبر آسیبهای الگوهای رایج تحول استفاده شدهاست.https://www.behboodmodiriat.ir/article_216179_b9bd03536c384cf0084b8494d8e5ae01.pdf