«موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی» با مشارکت «انجمن تعالی کسب و کار ایران» بهبود مدیریت 2251-8991 9 1 2015 03 21 Developing a Model to Select an Appropriate Method for Technology Transfer (Case Study: Manufacturing and Application Technology of Nano Equipment in Iran) توسعه الگویی برای انتخاب روش مناسب انتقال فن آوری (مطالعه موردی: فن آوری ساخت و کاربرد تجهیزات فن آوری نانو در ایران) 57 78 42868 FA علی اصغر توفیق دانشیار گروه تولید صنعتی، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه‌ صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. سعیده شکوهی کارشناسی ارشد مدیریت نوآوری و فن آوری، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه‌ صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. Journal Article 2017 02 05 <span>Keeping pace with technological changes in the international arena for developing countries such as Iran needs to increase domestic capacity in the area of new technologies. However, the need for easy access because of the short lifetime of these technologies has made the need for supplementary methods for internal research and development such as technology transfer obvious, but under sanction, technology transfer takes a novel form. This paper presents a model for selecting the appropriate method to facilitate nanotechnology transfer process and its case study focuses on the nanotechnology equipment as the main infrastructure of nanotechnology development. The research methodology is based on both qualitative and quantitative approaches. In the qualitative section, in-depth interviews and semi-structured questionnaires methods have been used to extract the factors affecting technology transfer, and by using data mining techniques such as factor analysis and hierarchical clustering, a model has been developed to select the appropriate method of technology transfer. Finally, to assess the validity of the model, in a case study focusing on nano equipment and AHP technique, joint research and development has been selected as the most appropriate method of technology transfer.</span> همگام شدن با تغییرات فن‌آورانه در عرصه بین‌المللی برای کشورهای درحال توسعه همچون ایران، نیازمند افزایش توانمندی داخلی در زمینه فن‌آوری‌های نوین پیشرفته است. اما، لزوم دست‌یابی سریع به‌دلیل دوره عمر کوتاه این فن‌آوری‌ها، ضرورت به‌کارگیری روش‌های مکمل تحقیق و توسعه داخلی نظیر انتقال فن‌آوری را بدیهی ساخته است. البته، در شرایط تحریم، مساله انتقال فن‌آوری صورت جدیدی به خود می‌گیرد. مقاله حاضر با ارایه مدلی برای انتخاب روش مناسب انتقال فن‌آوری سعی در تسهیل این فرآیند نموده و در مطالعه موردی، تمرکز اصلی را بر تجهیزات فن‌آوری نانو به‌عنوان زیرساخت اصلی توسعه نانوفن‌آوری قرار داده است. روش پژوهش در این مطالعه، بر دو رویکرد کیفی و کمی استوار است. در بخش کیفی، از روش مصاحبه عمیق و پرسش‌نامه نیمه ساخت‌یافته برای استخراج عوامل موثر بر انتقال فن‌آوری بهره گرفته شده است و در ادامه با استفاده از تکنیک‌های داده‌کاوی نظیر روش آنالیز فاکتور و خوشه‌بندی سلسله‌ مراتبی به توسعه مدل انتخاب‌گر روش انتقال فن‌آوری پرداخته شده است. در آخر، برای سنجش اعتبار مدل حاصل، در یک مطالعه موردی با محوریت تجهیزات نانو و با تکنیک تحلیل سلسله‌مراتبی، روش تحقیق و توسعه مشترک به‌عنوان مناسب‌ترین روش انتقال فن‌آوری در مساله موردنظر انتخاب شده است. https://www.behboodmodiriat.ir/article_42868_4d858e0474a0a08c9257ee6250f847d2.pdf